BIJZONDER THEATER
Het meest bijzondere theater komt volgens mij voort uit 4 verschillende vormen in de kunst die samen zullen werken. Vanaf jongs af aan werd ik al zeer aangetrokken door de 4 verschillende vormen van kunst te weten:
- TONEEL, de kunst van het woord
- MUZIEK, de kunst van de klank
- DANS, de kunst van de beweging
- BEELDENDE KUNST, de kunst van het beeld
Op mijn 18e verjaardag vroeg ik op mijn verjaardag een bijzonder cadeau en dat was: een toneel - cursus bij het creatief centrum "De Blauwe Stoep” in Leeuwarden. Dit werd een hele bijzondere cursus. Ik kreeg les en had medeleerlingen van de zogeheten AVEC (AVEC stond voor de Academie Voor Expressie & Communicatie) Het jaar werd afgesloten met een zelf gemaakt stuk waarin ik zelfs werd gevraagd om gitaar te gaan spelen. We zijn toen de hele stad Leeuwarden met dit eigen gemaakte toneelstuk rond getrokken onder de naam van "Het vliegende team" Dit was een geweldige ervaring voor mij.
Omdat ik niet bepaald dol was op verplicht onderwijs (ik gaf altijd de voorkeur aan tekenen, muziek maken en fotografie), combineerde ik vanaf mijn zestiende mijn saaie verplichte schooltijd met werk dat me wel een gevoel van zingeving gaf. En dit werd het doen van vrijwilligerswerk bij Tjallinga Hiem (een kindertehuis voor moeilijk opvoedbare kinderen) aan de Huizemerlaan van de stad Leeuwarden. Hier las ik kinderen altijd spannende verhalen voor, maakte ik muziek voor hun en leerde ik ze graag tekenen. Ik heb 2 jaar bij "Tjallinga Hiem" vrijwilligerswerk gedaan en dit was in het laatste half jaar met de parttime opleiding MBO- inrichtings werker in de stad Groningen.
EXTRAORDINARY THEATER
In my opinion, the most extraordinary theater arises from 4 different forms of art working together. From a young age, I was already very drawn to the 4 different forms of art, namely:
- THEATER, the art of the word
- MUSIC, the art of sound
- DANCE, the art of movement
- VISUAL ARTS, the art of the image
On my 18th birthday, I asked for a special gift, which was a theater - course at the creative center "De Blauwe Stoep" in Leeuwarden. This turned out to be a very special course. I was taught by and had fellow students from the so-called AVEC (AVEC stood for Academie Voor Expressie & Communicatie). The year concluded with a self-produced play in which I was even asked to play the guitar. We then toured the entire city of Leeuwarden with this self-produced play under the name "Het vliegende team." This was a wonderful experience for me.
Because I wasn't exactly a favorite of the compulsory education authorities—I always much preferred drawing and photography—from the age of 16 I combined my tedious compulsory schooling with work that did give me a sense of purpose. This led me to do volunteer work at Tjallinga Hiem (a children's home for children with behavioral problems) on Huizemerlaan in Leeuwarden. There, I always read exciting stories to the children, made music for them, and taught them to draw. I volunteered at Tjallinga Hiem for two years, during the last six months of my part-time MBO training as an institutional worker in Groningen.
De Directeur en zijn vrouw van Tjallinga Hiem, waren ook fan van mijn gitaarmuziek en nodigde me regelmatig uit om bij hun te komen eten in ruil voor gitaarspel. En nog steeds heb ik contact met deze directeur en zijn vrouw.
Muziek is in onze familie altijd van heel groot belang geweest. Mijn vader speelde fluit & piccolo in een groot orkest dat de naam van Frysk Orkest droeg, We hadden allemaal een muziekinstrument mogen kiezen en mijn oudste broer Peter en ik hadden voor gitaar gekozen en mijn 2 jaar oudere broer Carlo koos voor slagwerk. Ik vond het echt heerlijk om muziek te maken en stond regelmatig zelfs heel erg vroeg op om in de vroege ochtend in de zogeheten Prinsentuin te willen gaan spelen. Mijn oudste broer Peter haalde ook vaak muziek spelende vrienden in huis en daar genoten we dan met zijn allen van. Mijn broer Carlo die slagwerk had gekozen had zelfs een eigen band opgericht en speelden als eerste altijd samen in de Bijbelfabriek van Jongbloed die van de vader van zijn medemuzikant Otto Jongbloed was. Dit was in de oude binnenstad. Later hebben zij ook nog met hun band muziek gemaakt in de zogeheten bekende Leeuwarder gevangenis. Die toen geen gevangenis meer was, maar door de bevriende Henk Propsma ter beschikking werd gesteld om er met de band te gaan spelen. Henk Propsma werd later dus zelfs mijn collega in het kindertehuis Tjallinga Hiem. Maar ook ik maakte muziek met medeleerlingen van de Tjerk Walles mavo en dat was onder de naam LOS BALLAS
(zie foto hieronder)
The Director and his wife of Tjallinga Hiem were also fans of my guitar music and regularly invited me to their place for dinner in exchange for playing the guitar. And I am still in contact with this director and his wife.
Music has always been of great importance in our family. My father played the flute & piccolo in a large orchestra that bore the name of the Frysk Orkest. We were all allowed to choose a musical instrument, and my oldest brother Peter and I chose the guitar, while my brother Carlo, who was two years older, chose percussion. I really loved making music and regularly got up very early to go play in the so-called Prinsentuin in the early morning. My oldest brother Peter also often brought music-playing friends over, and we all enjoyed that together. My brother Carlo, who had chosen percussion, had even formed his own band, and they were the first to always play together in the Jongbloed Bible Factory, which belonged to the father of his fellow musician Otto Jongbloed. This was in the old city center. Later, they also played music with their band in the so-called famous Leeuwarden prison. At that time, it was no longer a prison, but it was made available by our friend Henk Propsma for the band to play there. Henk Propsma later even became my colleague at the Tjallinga Hiem children's home. But I also made music with fellow students from the Tjerk Walles secondary school, and that was under the name LOS BALLAS.
(see picture below)
Mijn vervolgstudie
Eigenlijk wist ik niet goed welke studie ik wilde vervolgen. Na 2 jaar vrijwilligerswerk, besloot ik dat ik geld wilde gaan verdienen. Ik solliciteerde toen naar de eerste de beste baan in het Posthuis van het eiland Vlieland. Toch dit bleek ook niet wat ik eigenlijk wilde en besloot ik om in de jeugdherberg van de stad Meppel te gaan werken. Dit beviel me wel heel erg goed. Hier in deze jeugdherberg werd ik zelfs voor het eerst heel erg aangeraakt door een hele grote reuzenpop die in de jeugdherberg aan de wand hing. Het bleek een pop te zijn van de vorige jeugdherberg beheerder. Die vorige jeugdherberg beheerder was in de stad Meppel, samen met zijn vrouw, ooit nog eens een jeugdherberg vader en een jeugdherberg moeder geweest. Maar ze waren toen samen een zeer uniek poppentheater, speciaal voor volwassenen begonnen. Dit poppentheater bleek zelfs zo uniek te zijn, dat ze daar in Meppel zelfs nog bezoek kregen van de poppenmaker Jim Henson, de Amserikaanse poppenmaker van de Muppets. Omdat ze toen een eigen theater waren begonnen in Meppel, ben ik hier uiteraard naar toe gegaan en geraakte ik zeer onder de indruk van het eerste poppentheater voor volwassenen dat ik leerde kennen. Later nam ik graag vrienden en familie mee naar Meppel om hun voorstellingen te gaan bekijken. Hun poppentheater voor volwassenen was in mijn hart gekomen. En toen ik vele jaren later een krant van het hart uitgaf, ging ik graag nog even naar Meppel toe om aan hem te vragen of hij ook een pagina voor mijn hartenkrant wilde schrijven. Dit wilde hij in 2003 graag doen.
(Zie: " De Hartenkrant.")
My further studies
Actually, I wasn't quite sure which studies I wanted to pursue. After two years of volunteer work, I decided that I wanted to start earning money. I then applied for the very first job I came across at the Posthuis on the island of Vlieland. However, this turned out not to be what I actually wanted either, so I decided to go work at the youth hostel in the city of Meppel. I really enjoyed this. Here in this youth hostel, I was even deeply moved for the first time by a very large giant puppet hanging on the wall. It turned out to be a puppet belonging to the previous youth hostel manager. That previous youth hostel manager, together with his wife, had once been a youth hostel father and a youth hostel mother in the city of Meppel. But back then, they had started a very unique puppet theater together, specifically for adults. This puppet theater turned out to be so unique that they even received a visit there in Meppel from the puppet maker Jim Henson, the American puppet maker of the Muppets. Because they had started their own theater in Meppel at that time, I naturally went there and was deeply impressed by the first puppet theater for adults that I came to know. Later, I enjoyed taking friends and family to Meppel to watch their performances. Their puppet theater for adults had captured my heart. And when, many years later, I published a newspaper of the heart, I gladly went to Meppel to ask him if he would also like to write a page for my newspaper of the heart. He was happy to do so in 2003.
( See: "The Newspaper of the Heart.")
Mijn vader was beroepsmuzikant geworden in fluit & piccolo, maar waarom fluit?
In 2004 vroeg ik mijn vader ernaar, en hij vertelde me over de eerste plaat die hij had gekocht en die een enorme indruk op hem had gemaakt. Ik besloot toen zelfs om dat muziekstuk te laten horen aan twee van zijn beste vrienden uit zijn jeugd. De ene was een bekend beeldend kunstenaar geworden (Dolf Zwerver) en de andere was journalist geworden (Arne van Onck. Arne was ook de allereerste vriend van mijn moeder). Ik vergeleek mijn eigen vader zelfs met de meest fantastische theatermaker die ik kende, Dirk Tanghe. Hij was regisseur bij "De Paardenkathadraal" in Utrecht toen ik hem sprak. Ik wilde hem interviewen als een van de grootste theaterregisseurs van Nederland. En het bleek dat hij daadwerkelijk Belgisch was.
My father had become a professional musician playing the flute and piccolo, but why the flute?
In 2004, I went to ask my father about it, and he told me about the first record he had bought that had made a huge impression on him. I even decided then to play this piece of music for two of his best friends from his youth. One had become a well-known visual artist (Dolf Zwerver) and the other had become a journalist (Arne van Onck. Arne had also been my mother's very first boyfriend). I even compared my own father to the most fantastic theatre maker I knew, who bore the name of Dirk Tanghe. He was a director at “de Paardenkathadraal” in Utrecht when I spoke to him. I had wanted to interview him as one of the greatest theatre directors in the Netherlands. And it turned out he was actually Belgian.
Van wat geloof en vertrouwen kan doen in klank, ook al lijdt je aan een grote handicap! Het was een een bijzonder fagament dat ik op 8 mei 2026 via TIKTOK kon tegenkwam... zie het fragment hieronder en overtuig jezelf.
Of what faith and trust can do in sound, even if you suffer from a major disability! It was a special fragment that I saw on May 8, 2026 via TikTok... see the fragment below and convince yourself.
Als klein kind gingen wij met vakantie vele jaren naar camping Arnhem hier leerde ik de Joegoslavische dans kennen.
Ik was hier zeer van onder de indruk en ik danste ook mee Ik mocht mij dansen, how jong ik ook was, dat was geweldig. En nog steeds houd ik van mensen die muziek beweging taal en beeld met elkaar vermengen. Een goed voorbeeld hiervan is de Jonge muzikanten Karolina Protsenko. Zij was voor mij een groot voorbeeld van iemand die al dansend en muziek makend op staat heel veel mensen enthousiast kon maken.
Maar voor mij persoonlijk lag de oorsprong van dit samengaan in Joegoslavië. Op mijn 18e jarige leeftijd wilde ik daarom een maand lang naar Joegoslavië toe gaan en dit is echt een fantastische ervaring voor mij geweest. Om je een kleine indruk te geven van wat ik bedoel wil ik een paar filmpjes laten zien. Filmpjes van dans uit oost-europa.
I was very impressed by it, and I danced along too. I was allowed to dance; no matter how young I was, that was amazing.
And I still love people who blend music, movement, language, and imagery. A good example of this is the young musician Karolina Protsenko. She was a great example to me of someone who, while dancing and making music, could make a lot of people enthusiastic.
But for me personally, the origin of this fusion lay in Yugoslavia. That is why, at the age of 18,
I wanted to go to Yugoslavia for a month, and this was truly a fantastic experience for me. To give you a small impression of what I mean, I want to show you a few videos. Videos of dance from Eastern Europe.
In het filmpje hierboven vond ik het opvallende natuurlijk opnieuw dat je zelfs in een hele simpele dans het enthousiasme van stemgebruik en beweging heel goed samen kunnen gaan. Zelfs hoor je het verschil in gezamenlijke mannen-stemmen en de vrouwen-stemmen zeer nadrukkelijk tot uiting komen.
In the video above, I found it striking once again, of course, that even in a very simple dance, the enthusiasm of vocal delivery and movement can go together very well. You can even hear the difference between the combined male voices and the female voices expressed very distinctly.
In het filmpje hierboven zie je heel erg duidelijk hoe Karolina Protsenko, zeer zeker ook door gebruik te maken van haar dansbeweging veel mensen enthousiast kan maken en hiermee veel mensen aan kan zetten om mee te gaan bewegen.
In the video above, you can see very clearly how Karolina Protsenko, certainly also by using her dance moves, can get many people excited and encourage them to move along.
Een prachtig voorbeeld vond ik ook in begin mei 2026. Een enthousiaste danser gaat in Servië de straat op om met ze te willen bewegen ( dansen) op Servische (vroegere Joegoslavische) muziek.
I also found a beautiful example in early May 2026. An enthusiastic dancer takes to the streets in Serbia wanting to move (dance) with them to Serbian (formerly Yugoslav) music.
Hier een voorbeeld waarbij vooral beeld, klank en beweging ( dans) samen kunnen gaan.
Here is an example where image, sound, and movement (dance) can particularly go together.
Dans en muziek uit Sicilië spreekt met de laatste tijd ook erg aan. Er komt vaak fluit in voor. En terwijl ik fiets en vaak tegelijkertijd kijk uit luister naar dans en muziek, kom ik heel vaak aangename clips uit Sicilië tegen.
Dance and music from Sicily has also really appealed to me lately. It often features the flute, and while I cycle and often watch and listen to dance and music at the same time, I very frequently come across pleasant clips from Sicily.
De herinneringen gaan natuurlijk allemaal nog verder en dan herinner ik me Michel Fugain die ik geweldig vond om naar te kijken, Er werd ik gezongen, gedanst op muziek en dat gaf voor mij een geweldig beeld.
The memories, of course, go back even further, and then I remember Michel Fugain, whom I loved watching. There was singing and dancing to music, and that created a wonderful image for me.
GEWELDIG THEATER
OP HET STATION!
TIJDENS HET DOWNLOADEN VAN EEN EIGEN VIDEO LUISTERDE IK NAAR MIJN FACEBOOKVRIEND UIT ENGELAND EN IK GENOOT ER ZO VAN DAT IK HET HIER ONDER MOEST PLAATSEN.
Brendan Kavanagh
AMAZING THEATRE
AT THE STATION!
WHILE DOWNLOADING AN OWN VIDEO I LISTENED TO MY FACEBOOK FRIEND FROM ENGLAND AND I ENJOYED IT SO MUCH THAT I HAD TO POST IT BELOW.
Brendan Kavanagh
Brendan Kavanagh
Brendan Kavanagh (geboren in oktober 1967), ook wel bekend als "Dr K" vanwege zijn doctoraat in het Engels, is een Britse pianist en pianoleraar van Ierse afkomst. Hij is gespecialiseerd in het spelen en promoten van het boogie-woogie-genre, vrijwel uitsluitend geïmproviseerd, vaak gecombineerd met klassiek, jazz, blues, rock & roll en traditionele Ierse muziekthema's. Hij treedt regelmatig op in open zalen op openbare piano's, soms in duetformaten met muzikaal ingestelde voorbijgangers, vrienden of familie. Hij speelt ook piano-accordeon, met de nadruk op traditionele Ierse melodieën.
Onderwijs
Brendan ging vanaf 1978 naar het St Aloysius 'College in Highgate. Hij ging studeren en studeerde vervolgens af aan de Middlesex University met een eerste klas single honours BA in Engels. Vervolgens behaalde hij zijn MA in Anglo-Ierse literatuur en drama aan University College Dublin, gevolgd door een doctoraat in Engelse taal en literatuur aan University College Cork.
Eind jaren tachtig studeerde Brendan klassieke piano bij professor Nelly Ben-Or MBE, die hem hielp bij het voltooien van zijn theorie en praktische vereisten voor graad 8. Hij dankt zijn huidige succes als improvisatieklassieker/boogiewoogiepianist aan haar steun en aanmoediging van zijn improvisatiestijl. Zijn boogiewoogie-mentor is de Londense pianist Hammy Howell (overleden 1999), die de jonge Brendan drie gratis muzieklessen gaf om zijn enthousiasme aan te wakkeren.
Online aanwezigheid en optredens in openbare ruimtes
In 2007 richtte Brendan Dr. K Media Limited op, waarbij hij zijn focus verlegde naar online lesgeven, verkopen, uitvoeren en promoten van pianomuziek, met een sterke nadruk op de boogie-woogie-stijl. Met de stijgende populariteit van smartphones waardoor vrijwel iedereen muziekoptredens kan vastleggen, bewerken en verspreiden, begon hij op te treden op openbare locaties en zijn werk te uploaden naar streamingplatforms.
Hij treedt regelmatig op als Dr. K, gekleed in zijn kenmerkende donkere hoodie en zonnebril, of draagt een uniform als vermomming. Hij treedt op voor voorbijgangers; meestal op openbare piano's op treinstations, luchthavens en vele andere openbare locaties, voornamelijk in Londen. Zijn geïmproviseerde optredens verweven populaire klassieke, boogie-woogie en Ierse thema's en worden vastgelegd en geüpload naar zijn Facebook-pagina (met 500.000 volgers) en naar zijn YouTube-kanaal, waar hij meer dan 2,49 miljoen abonnees heeft.
In december 2023 werd hij geïnterviewd op TalkTV voor The James Whale Show en beweert dat jaar een bedrag van zeven cijfers te hebben verdiend met zijn streamingactiviteiten. Brendan zendt een aantal van zijn optredens rechtstreeks uit via livestreaming.
St. Pancras Station pianogeschil
Op 19 januari 2024 uploadde Dr. K naar zijn YouTube-kanaal een kopie van zijn livestream, die werd gefilmd vanuit de stationshal. Sindsdien heeft hij ruim 10,25 miljoen views behaald. De upload toont Dr. K die optreedt op de gedoneerde piano van Elton John in het treinstation van St. Pancras. Het werd gevolgd door een levendige interactie met een Chinese groep, waarvan sommigen kleurrijke kostuums droegen en Chinese vlaggen vasthielden. De groep vroeg Dr. K om hun beelden of stemmen niet op te nemen of te publiceren, waarmee ze hun wens uitdrukten om hun beeldrechten te beschermen omdat ze daar namens van "Chinese televisie". Dr. K legde hen uit dat filmen op een openbare plaats legaal is in Groot-Brittannië. Een man uit de groep zei dat ze dol waren op de muziek van Dr. K, maar je "mag onze beelden niet online delen" en we "zullen er juridische stappen tegen ondernemen". Tijdens hun gesprekken verwees Dr. K naar zowel “Communistisch China” als “Communistische vlaggen”, met als gevolg dat de man hem ervan beschuldigde racistisch te zijn.
Tijdens een gesprek met een vrouw uit dezelfde groep gebaarde Dr. K naar haar vlag; waarop dezelfde man van vroeger schreeuwde: "Waarom raak je haar aan? Raak haar niet meer aan!" waardoor Dr. K verrast terugdeinsde. De man herhaalde opnieuw: "Raak haar niet aan!", waarop dr. K antwoordde dat hij de vrouw niet had aangeraakt, maar de vlag die ze vasthield. Toen twee geüniformeerde agenten van de Britse transportpolitie arriveerden, beval een van hen dr. K de opname te stoppen. De vrouwelijke officier vertelde Dr. K dat "omdat er geld wordt verdiend en ze voor een bedrijf werken", de Chinese groep had verzocht om verwijdering van de video. Dr. K beschuldigde haar ervan zich te gedragen als ‘particuliere beveiliging’ voor de Chinezen, wat ze weerlegde. Vervolgens hoorde ze zeggen: "Dat kun je niet zeggen" in relatie tot zijn opmerking "we zijn niet in China". Dr. K verdedigde zijn daden door zich te beroepen op zijn recht op vrije meningsuiting, en voegde eraan toe dat hij geen problemen had veroorzaakt en dat hij het impliciete recht had om op een openbare plaats te filmen. De vrouwelijke politieagent verliet voor de tweede keer de pianoruimte om opnieuw te spreken met dezelfde groep die aanvankelijk had geklaagd. Uit de videobeelden blijkt niet dat de agent opnieuw terugkeert om rechtstreeks met Dr. K. te spreken.
De wereldwijde belangstelling voor de video leidde ertoe dat Kavanagh door de reguliere media werd geïnterviewd over het onderwerp van de kwestie van de vrijheid van meningsuiting die hij aan de orde had gesteld. Hij voegde zich bij journalist Mike Graham in de studio en verscheen vervolgens als gast bij Piers Morgan Uncensored. De volgende avond werden beide programma's uitgezonden op TalkTV. Kavanagh vertelde Morgan dat er al twee waarschuwingen waren tegen zijn videoclip, wegens verwijdering van zijn YouTube-kanaal. Hij drong er bij de kijkers op aan de video te downloaden voor het geval deze permanent van zijn kanaal zou worden verwijderd.
Twee weken later screende Dr. K een e-mail die volgens hem afkomstig was van het juridische ondersteuningsteam van YouTube. Het leek erop dat hij verzocht werd de gezichten van enkele van de onderwerpen die in zijn video te zien waren, onscherp te maken, daarbij verwijzend naar het huidige privacybeleid van YouTube met betrekking tot het uploaden van video's, waarin mensen zonder hun toestemming werden geïdentificeerd. Hun verzoek ontstond naar aanleiding van een handvol klachten over vermeende privacyschendingen.
Hoogleraar politiek Eric Kaufmann van de Universiteit van Buckingham, die werd geïnterviewd door een stafverslaggever van TalkTV, laat zien dat Kaufmann de Chinese groep bekritiseert omdat ze probeert het gezag van hun thuisland en de waarden van de Chinese Communistische Partij naar Groot-Brittannië te transplanteren.
Brendan Kavanagh
Brendan Kavanagh (born October 1967), also known as "Dr K" due to his PhD in English, is a British pianist and piano teacher of Irish descent. He specializes in playing and promoting the boogie-woogie genre, almost exclusively improvised, often combined with classical, jazz, blues, rock & roll, and traditional Irish music themes. He regularly performs in open venues on public pianos, sometimes in duet formats with musically inclined passers-by, friends or family. He also plays the piano accordion, with emphasis on traditional Irish tunes.
Education
Kavanagh attended St Aloysius' College, in Highgate from 1978 onwards. He went on to study and then graduate from Middlesex University with first class single honors BA in English. He then obtained his MA in Anglo-Irish Literature and Drama at University College Dublin, followed by a PhD in English language and literature from University College Cork.
In the late 1980s, Kavanagh studied classical piano with professor Nelly Ben-Or MBE, who helped him complete his Grade 8 theory and practical requirements. He credits his success today as an improvisational classical/boogie-woogie pianist to her support and encouragement of his improvisational style.  His boogie-woogie mentor is London pianist Hammy Howell (d. 1999) who gave a young Kavanagh three free music lessons to encourage his enthusiasm.
Online presence and open public venue performances
In 2007, Kavanagh founded Dr K Media Limited, moving his focus towards online teaching, selling, performing and promoting piano music, with a strong emphasis on the boogie-woogie style. With the rising popularity of smartphones allowing virtually anyone to capture, edit and disseminate musical performances, he began performing in open public venues and uploading his work to streaming platforms.
He regularly performs as Dr K wearing his signature dark hoodie and shades, or wears a uniform as a disguise. He performs to the public passing-by; typically on public pianos at railway stations, airports and many other open public venues, mainly in London. His impromptu performances, weave together popular classical, boogie-woogie, Irish themes and are captured and uploaded to his Facebook page (with 500 thousand followers) and to his YouTube channel, where he has over 2.49 million subscribers.
In December 2023 he was interviewed on TalkTV for The James Whale Show and claims to have earned a seven-figure sum that year, from his streaming activities. Kavanagh br
oadcasts some of his performances directly, via live streaming.
St. Pancras Station piano dispute
On 19 January 2024, Dr K uploaded to his YouTube channel, a copy of his live stream, which was filmed from the station concourse. Since then he has achieved well over 10.25 million views. The upload shows Dr K performing on the donated Elton John upright piano within St Pancras railway station. It was followed by a lively interaction with a Chinese group, some wearing colourful costumes and holding Chinese flags.The group asked Dr K not to record or publish their images or voices, expressing their desire to protect their image rights because they were there on behalf of "Chinese TV". Dr K explained to them that filming in a public place is legal in Britain. A man from the group said they loved Dr K's music but you "cannot share our images online" and we "will put a legal action into it". During their exchanges, Dr K referred to both "Communist China" and "Communist flags", with the result that the man accused him of being racist.
During a conversation with a woman from the same group Dr K gestured towards her flag; to which the same man from before screamed, "Why are you touching her? Stop touching her!" causing Dr K to recoil back in surprise. The man again repeated "Do not touch her!", to which Dr K responded that he had not touched the woman but the flag she was holding.As two uniformed British Transport Police officers arrived, one of them ordered Dr K to stop recording. The female officer told Dr K that "because there’s money being made, and they work for a company", the Chinese group had requested the video to be deleted. Dr K accused her of acting like “private security” for the Chinese, which she refuted. She was then heard saying "you can't say that" in relation to his "we're not in China" comment. Dr K defended his actions by citing his rights of free speech, adding that he had not caused any trouble and he had an implied right to film in a public place. The female police officer left the piano area, for a second time, to speak again to the same group who had initially complained. The video footage doesn't show that officer returning again to speak directly to Dr K.
World wide interest in the video led to Kavanagh being interviewed by mainstream media on the topic of the free-speech issues that he had raised. He joined journalist Mike Graham in the studio and then appeared as a guest on Piers Morgan Uncensored on a subsequent evening both programmes were aired on TalkTV. Kavanagh told Morgan that his video clip already had two strikes against, for removal from his YouTube channel. He urged viewers to download the video in case it was permanently removed from his channel.
Two weeks later, Dr K screened an email he quoted as originating from YouTube's legal support team. It appeared to request that he blur out the faces of some of the subjects shown on his video, citing YouTube's current privacy policy regarding the upload of videos, that identified people without their consent. Their request arose following a handful of alleged privacy infringement complaints.
Professor of Politics Eric Kaufmann from the University of Buckingham, who was interviewed by a staff reporter from TalkTV shows Kaufmann criticising the Chinese group for attempting to transplant their homeland authority and Chinese Communist Party values into Britain.
Een bijzonder voorbeeld van de combinatie in woord, beeld, klank & beweging in Nederland was ook deze poppenspeler
A remarkable example of the combination in word, image, sound & movement was also this Dutch puppeteer.
Maak jouw eigen website met JouwWeb